Skip to main content

அந்திம....ம்!


சுவாசம் தப்பப்போகும்
நீண்ட இரவொன்றில்
கலைதலாய் புரட்டுகிறேன்
பழுப்பேறிய என் வாழ்வின்
பக்கங்களை...படிந்திருக்கும் தூசுகள் தட்டி...

வலிவாய், சப்தமாய்
உடலின் முறுக்குகள் காட்டி...
குறுக்காய் நெடுக்காய் யோசனைகளில்
அலைந்து அலைந்து அகங்காரத்தில்
காட்சி மாற்றம் ஆன நாட்கள்
ஒரு போதும் சொல்லவில்லையே
அந்திமத்தின் அவஸ்தைகள் பற்றி?

கடவுள் உண்டு, இல்லை
வாதிட்ட வாதங்கள் எல்லாம்
நினைவுப் பகுதியில் செத்துப்போய்
உயிர் இருக்குமோ போகுமோ
என்ற ஒற்றைப் புள்ளியில்
மல்லாந்து கிடக்கிறதே என் மூளை!

செல்லரித்த புத்தகங்களும்
செத்துப் போன தத்துவங்களும்
பல்லிளித்து கிடக்கின்றன
பரண்களின் உச்சியில்....
பகுத்தறிவு மூளைக்கோ
இதுவரை தெரியவில்லை
அடுத்த கணத்தின் என் .....
வாழ்வின் நகர்தல் பற்றி...!

கனத்த இமைகளை ...
கலவரமாய் மூடுகையில்
எருமை வாகனத்தில்.. மீசைமுறுக்கி
வருகிறான்...மதம் மனதில்....
ஏற்றி வைத்த அடாவாடி எமன்....

எரிப்பதிலும் புதைப்பதிலும் ..
விவாதங்களாய் பேசி
காத்திருக்கும் உறவுகளுக்குத்
தெரியுமா விழித்திருக்கும்
என் செவிகள் பற்றி....

செத்துக் கொண்டிருக்கின்ற..
என்னுள் செல்களும் திசுக்களும்....
வற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன
நினைவுகளில் தீராது...
என்றெண்ணிய என் வாழ்க்கை.....

தொடர்கிறது நெடிய...
கனத்த இரவின் நிமிடங்கள்
என்னின் சப்தநாடிகள் ....
அடங்கும் ஒரு உற்சவமாய்
உடலுக்குள் கூடிப் பரவுகிறது...
ஒருவித திண்மை...
சுவாசம் தடுமாற.....
நரம்புகள் இழுக்க
நா வரள....
புத்தி அழிய...
மனம் வெருள
நிலை குத்தி நிற்கிறது...
என் கண்கள்....
விடியலைக் காணா இரவோடு...
இதோ......இறந்தே விட்டேன் நான்..................!


தேவா. S


Comments

Anonymous said…
//செல்லரித்த புத்தகங்களும்
செத்துப் போன தத்துவங்களும்
பல்லிளித்து கிடக்கின்றன
பரண்களின் உச்சியில்....
பகுத்தறிவு மூளைக்கோ
இதுவரை தெரியவில்லை
அடுத்த கணத்தின் என் .....
வாழ்வின் நகர்தல் பற்றி...!//

நிதர்சன வரிகள்! என்ன தத்துவம் பேசினாலும் விவாதம் பண்ணினாலும் அடுத்த கணம் என்ன நடக்கப் போகுதுனு யாராலும் சொல்லமுடியாது தான்...! நினைச்சுப் பார்த்தா ஆச்சர்யமா இருக்கு தேவா.
Anonymous said…
//விடியலைக் காணா இரவோடு...
இதோ......இறந்தே விட்டேன் நான்..................!//

ஒவ்வொரு இரவைக் கடந்து விடியலில் விழிக்கும்போதும் ஒரு புதுபிறவி எடுத்தது போல் தான் :-)
Death is no more than passing from one room into another. But there's a difference for me, you know. Because in that other room I shall be able to see.

- Helen Keller
“Have the courage to live. Anyone can die.”
While I thought that I was learning how to live, I have been learning how to die.

- Leonardo da Vinci
உங்களுக்கு அவார்ட் கொடுத்திருக்கேன். பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்.நன்றி!!
http://mabdulkhader.blogspot.com/2010/12/blog-post_26.html
SASIKUMAR said…
மனிதர்களே..............

'ஒன்றுமில்லை.......அலட்டிக்காதீங்க............எங்கேயும் போய் நீங்கள் சேரப் போவது இல்லை நிதானமா வாழுங்க '
-----DHEVA
/அந்திம....ம்!//
கோடிட்ட இடத்தை நிரப்புக ச்சீ புள்ளி வைத்த இடத்தை நிரப்புக..
வினோ said…
எங்கு நிற்பினும் அடுத்த கனம் அறியா வாழ்வு..
உள்ளே நடப்பதும் நிற்பதும் கரங்களில் இல்லை...
வாழ்வின் ரகசியங்கள் முடியும் தருணம் தழைக்கும் இன்னொரு வாழ்வு...
Prem S said…
Maranam patria ungal parvai arumai thalaipum arumai
Unknown said…
//எரிப்பதிலும் புதைப்பதிலும் ..
விவாதங்களாய் பேசி
காத்திருக்கும் உறவுகளுக்குத்
தெரியுமா விழித்திருக்கும்
என் செவிகள் பற்றி....//

மனதில் எதிரொலிக்கும் வரிகள். நல்பதிவு.
ஸ்டில்ஸூம் கவிதையும் டாப்
அருமையான கவிதை அப்படினு சொல்லனும் தோனுது. ஆனா பாருங்க அப்படி சொன்னா அது டெம்ப்ளேட் கமெண்ட் சொல்லி அடிப்பாங்க. அப்பொ எப்படி நான் இந்த கவிதை பாராட்டரது. சரி கவிதை நல்லா இருக்கு.
ம்ம்ம்ம்.....

அருமை தேவா.....\\
மிக மிக நன்றாக உள்ளது.அருமையான கவிதை.
Wish You Happy New Year
நன்றி நண்பரே.உங்கள் நண்பர்களிடம் என்னை அறிமுகபடுத்தவும்.
http://sakthistudycentre.blogspot.com
என்னையும் கொஞ்சம் Follow பன்னுங்கப்பா...
மிக அருமையான கவிதை.
ஹேமா said…
நித்தமும் செத்துச் செத்துப் பிறப்பதாய்த்தானே வாழ்க்கை !
///எரிப்பதிலும் புதைப்பதிலும் ..
விவாதங்களாய் பேசி
காத்திருக்கும் உறவுகளுக்குத்
தெரியுமா விழித்திருக்கும்
என் செவிகள் பற்றி....///

இந்த்தகவித்தையும் எனக்கு புரிஞ்சிடுச்சு அண்ணா .
ஹி ஹி ஹி .. ஒருவேளை நான் வளர்ந்துட்டு இருக்கேமோ .?!
Unknown said…
அருமையான கவிதை அப்படினு சொல்லனும் தோனுது. ஆனா பாருங்க அப்படி சொன்னா அது டெம்ப்ளேட் கமெண்ட் சொல்லி அடிப்பாங்க. அப்பொ எப்படி நான் இந்த கவிதை பாராட்டரது. சரி கவிதை நல்லா இருக்கு.--repeat anna.

Popular posts from this blog

ஆனந்த யாழை மீட்டுகிறாய்.....!

ஒரு அடைமழை நாளில் அதன் சாரலை வாங்கிக் கொண்டு வாசலோரம் அமர்ந்திருக்கையில் கிடக்கும் சுகமொன்றை நீ பிறந்த அன்று உணர்ந்தேன் என் மகளே...! கனவுகளோடு வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவனின் மடியில் வந்து விழுந்த கவிதையொன்று என் கண் முன்னே வளர்ந்து நின்று அன்பினால் என்னை ஆளும் விந்தையொன்றை காலம் எனக்கு சமைத்துக் கொடுத்ததடி பெண்ணே உன் வடிவில்..! உன் செல்லக் கோபங்களும், தொடர்ச்சியான கேள்விகளும், ஆளுமையான அதிகாரமும் தீர்ந்தே போகாத நேசமும் என்று இறவனின் கரங்கள் நேரடியாய் என்னை ஆசிர்வதிக்கும் அலாதி சுகத்தை நீதானடி எனக்கு எப்போதும் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்... ஜடை பின்னுமளவிற்கு உனக்கு முடி வளர்ந்திருந்த தினமொன்றில் நீ கவிதையாய் தலை துவட்டிக் கொண்டிருந்த அந்த கன்னிக்காட்சியை என் விழிகள் விரிய பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்....உன்னை இழுத்து அணைத்து உச்சி முகர்ந்து உனக்கான முதல் ஜடையை ஆசையாய் நான் பின்னிப் பார்க்கையில் ஆசையாய் தாயொருத்தி முதன் முதலாய் தன் குழந்தைக்கு முலை பொறுத்தி பாலூட்டும் சுகமொன்றை உணர்ந்தேன் என் மகளே...! உன் பிஞ்சு விரல்களில் நான் நகம் நறுக்கும் தருணங்களில் எல்...

மகள்...!

காற்றில் பறக்கும் பட்டம் போல நகர்ந்த வாழ்வின் பரிணாமங்களை மொத்தமாய் மாற்றிப் போட்டவள் அவள்.....!!!!!!! என் தெளியாத நினைவுகளை தெளியவைக்கும் வினையூக்கியாய் மொத்த வாழ்வையும் செரித்துப் போட ஜனித்து வந்தவளை வாரிசென்றும், மகளென்றும் வாழ்க்கை சொன்னாலும்..... எனக்கு எப்போதுமே ஒரு குழந்தையாய் அவளைப் பார்க்கத் தோன்றியது இல்லை..... வாழ்க்கை என்னை படமாக வரைந்து அதை அரைகுறையாய் நிறுத்தி வைத்திருந்த பொழுதில் அதை பூரணமாக்க இறைவன் அனுப்பி வைத்த தூரிகை அவள்....! அவள் கேள்விகளுக்கு பதில் அளிப்பதை விட கேள்வியின் ஆழங்களில் சிக்கிக் கொண்டு மேலே வர முடியாமல் நான் போராடிய தருணங்கள்தான் அதிகம்..... இரவும் பகலும் ஏன் வரவேண்டும்....? மேகங்கள் கொஞ்சம் தாழத்தான் பறந்தால் என்ன? நாங்களும் விளையாடுவோமே... இறந்தால் நாம் எங்கு போவோம்..... இறந்துதான் போவோம் என்றால் ஏன் டாடி பிறக்க வேண்டும்? கடவுள் இருக்கிறது என்றால் ஏன் டாடி யாரும் பயப்படுவதில்லை.....? வயதுக்கு மீறிய கேள்விகளா? இல்லை.. இந்த வயதில் நாம் குறை அறிவோடு இருந்தோமா என்ற சந்தேகங்களை சர்வ சாதரணாமாய் விதைத்துக் கொண்டே விளையாடச் சென்று விடுவாள் அவள். இங்கே விளையா...

பப்பு....!

காலையிலிருந்து பப்புவிற்கு தலை சுற்றியது, வயிறு குலைந்தது, மயக்கம் வந்தது, ஒரு மாதிரி...சுழற்றி, சுழற்றி அடித்தது....என்ன ஆச்சுன்னு கேக்குறீங்களா? மேலே படிங்க....பாஸ்.... பப்புவுக்கு தினம் ஒரு பதிவு எழுதி போஸ்ட் பண்ணனும் அப்படி இப்படி ஏதேதோ எழுதி போஸ்ட் பண்ணி ஓட்டிக்கிட்டிருந்த அவனுக்கு அன்னிக்கு என்ன எழுதறதுன்னு தெரியல.....ஏதாச்சும் எழுதியாகணுமேன்னு ஒரே டென்சன்.. என்னமோ இவன் கூவி உலகம் விடியப் போறாப்புல ஒரு நினைப்பு..... சொக்கா........பதிவு எழுத ஒரு வலி சொல்ல மாட்டியான்னு கத்தாத குறைதான்....! தூங்கி எழுந்த உடனே அடிக்கிற அலாரத்தை ஆஃப் பண்ணும் போதே நினைச்சான்....அலாரம் டைம்பிக்ஸ் பத்தி எழுதலாமா.....காலையில எப்படி தொந்தரவு கொடுக்குதுன்னு.....ம்ம்ம் சரியா அது பத்தி ஒண்ணும் மேட்டர் கிடைக்காததால அத ஸ்கிப் பண்ணிட்டான்... குளிக்க பாத்ரூம் போனான்...பைப்புல தண்ணி வந்த வேகத்துல நினைச்சான்... சரி தண்ணீர் சேமிப்பை பத்தி எழுதலாமான்னு,,ம்ம்ம்ஹீம்...அது பத்தியும் ஒண்ணும் சரியா தோணலை....! சாப்பிடும் போது நினைச்சான்... இட்லிக்கு தொட்டுக்க ஏத்த சட்னின்னு ஒரு சமையல் குறிப்பாச்சும் போடுவமான்னு ... உடனே அவ...