Skip to main content

என்னதான் செய்வாய் நீ...?




















இரு இதய துடிப்புகளுக்கு
இடையே நிசப்தமாய்
பரவிக் கிடக்கிறது
உன் நினைவுகள்..!

ஒரு பேய் மழை
மனதுக்குள் இடியாய் பெய்து
வார்த்தைகளில் சாரலாய்
அள்ளித் தெறிக்கும் கவிதைகளை
நான் உன் மீதான காதல் என்கிறேன்!!!!

சாலையோரப் பேருந்தில்
ஜன்னலோரம் உன்னைக் கண்டு
சட்டென்று கூப்பிடத் தோன்றிய
ஆசையை அடக்கிக் கொண்டு
தூரமாய் உன்னை ரசித்து
நகர்கிறது என் சுவாரஸ்ய புத்தி!

அடிக்கடி மணி பார்க்க
நீ உன் மணிக்கட்டை பார்க்கும்
பொழுதில் மட்டும்
நேருக்கு நேராய் உன் முகம் பார்த்து
நெற்றியிலிருக்கும் வியர்வையை
என் நினைவுகளால் துடைக்கிறேன்!

தொட்டு விடும் தூரத்தில்
இருக்கும் உன்னை
எட்ட நின்று காணும் பொழுதுகளில்
இரு சிறகுகள் முளைத்து
மேக வானில் பறக்கிறேன்..!

ஒரு புல்லாங்குழலின்
இசையின் மீதமர்ந்து
எட்ட முடியாத் திசைகளையும்
கடந்தே விடுகிறேன்..!

எதிர் பாராமல்
உன்னைக் காணும்
அந்த தினத்தின் வினாடிகளில்
என்னதான் செய்வாய் நீ
என்றென்ணும் கனவுகளில்
கடக்கிற நிகழ் கால
நிமிடங்களுக்குத் தெரியுமா
நம் கண்களில் துளிர்க்கும்
கண்ணீரில் படிந்திருக்கும்
ஒரு களங்கமற்ற காதலைப் பற்றி?


தேவா. S



Comments

கவிதை நல்லா இருக்குங்க
Chitra said…
தொட்டு விடும் தூரத்தில்
இருக்கும் உன்னை
எட்ட நின்று காணும் பொழுதுகளில்
இரு சிறகுகள் முளைத்து
மேக வானில் பறக்கிறேன்..!


.... very nice.....ஆத்மார்த்தமா எழுதி இருக்கீங்க.
//எதிர் பாராமல்
உன்னைக் காணும்
அந்த தினத்தின் வினாடிகளில்
என்னதான் செய்வாய் நீ//

...ஹம்ம்ம்ம்.. வேற என்ன பண்ணுவாங்க? இத்தனை நாள் எதிர் பார்த்திருந்த ஆசைகள் எல்லாம் கொட்டித் தீர்த்து... எட்டிப் பறந்தே காதல் வானில் சிறகடிப்பீங்க.

ரொம்ப பிடிச்சிருந்தது. :)
நல்ல கவிதை.
வாழ்த்துக்கள்.
//சாலையோரப் பேருந்தில்
ஜன்னலோரம் உன்னைக் கண்டு
சட்டென்று கூப்பிடத் தோன்றிய
ஆசையை அடக்கிக் கொண்டு
தூரமாய் உன்னை ரசித்து
நகர்கிறது என் சுவாரஸ்ய புத்தி!//

சும்மா ரசிச்சுட்டே நின்னுட்டிருந்தா பஸ் போயிடுமே :-))))

கவிதை ரொம்ப நல்லாருக்கு. ரசிச்சேன்.
நேருக்கு நேராய் உன் முகம் பார்த்து
நெற்றியிலிருக்கும் வியர்வையை
என் நினைவுகளால் துடைக்கிறேன்!///

ஏன் உண்மையா துடைக்க வேண்டி தானே அது என்ன நினைவுகளால்
அடிக்கடி மணி பார்க்க
நீ உன் மணிக்கட்டை பார்க்கும்
பொழுதில் மட்டும்
நேருக்கு நேராய் உன் முகம் பார்த்து
நெற்றியிலிருக்கும் வியர்வையை
என் நினைவுகளால் துடைக்கிறேன்..

நன்றாக இருக்கிறது.... :)
///////தொட்டு விடும் தூரத்தில்
இருக்கும் உன்னை
எட்ட நின்று காணும் பொழுதுகளில்
இரு சிறகுகள் முளைத்து
மேக வானில் பறக்கிறேன்..!/////////


வார்த்தை அலங்காரம் அருமை நண்பா . எதார்த்த வரிகள் கவிதைக்கு மேலும் மெருகூட்டி இருக்கிறது . வாழ்த்துக்கள்
Ram said…
அட அருமையான வார்த்தை கோர்வைகள்.. திணிக்கப்பட்டது போன்ற எணர்வே எந்த வார்த்தைகளிலும் வராதது மிகவும் சிறப்பானது... அப்படி பார்க்கையில் உங்கள் எழுத்து சிறப்பாக இருக்கிறது..
ஹேமா said…
புல்லாங்குழல் இசையில் அமர்ந்து பறக்கும் காதல் அழகு !
நல்ல கவிதை.
வித்தியாசமான திறமைகள் இருக்கின்றன. ஒரு பதிவில் பேய்க்கு பயப்பட வைக்கிறீர்கள். இருநூறாவது பதிவில் அழ வைத்து விட்டீர்கள். கவிதை பதிவு வித்தியாசமான அனுபவம்.
உங்களது திறமைகளை நன்கு வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நன்கு பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.
நான் உங்கள் எழுத்துக்கு ரசிகன் தேவா.
வாழ்த்துக்கள் தேவா.
>>>தொட்டு விடும் தூரத்தில்
இருக்கும் உன்னை
எட்ட நின்று காணும் பொழுதுகளில்
இரு சிறகுகள் முளைத்து
மேக வானில் பறக்கிறேன்..!

பக்கத்து வீட்லயே லவ்வரை வெச்சுக்கிட்டு.. ஹி ஹி

Popular posts from this blog

ஆனந்த யாழை மீட்டுகிறாய்.....!

ஒரு அடைமழை நாளில் அதன் சாரலை வாங்கிக் கொண்டு வாசலோரம் அமர்ந்திருக்கையில் கிடக்கும் சுகமொன்றை நீ பிறந்த அன்று உணர்ந்தேன் என் மகளே...! கனவுகளோடு வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவனின் மடியில் வந்து விழுந்த கவிதையொன்று என் கண் முன்னே வளர்ந்து நின்று அன்பினால் என்னை ஆளும் விந்தையொன்றை காலம் எனக்கு சமைத்துக் கொடுத்ததடி பெண்ணே உன் வடிவில்..! உன் செல்லக் கோபங்களும், தொடர்ச்சியான கேள்விகளும், ஆளுமையான அதிகாரமும் தீர்ந்தே போகாத நேசமும் என்று இறவனின் கரங்கள் நேரடியாய் என்னை ஆசிர்வதிக்கும் அலாதி சுகத்தை நீதானடி எனக்கு எப்போதும் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்... ஜடை பின்னுமளவிற்கு உனக்கு முடி வளர்ந்திருந்த தினமொன்றில் நீ கவிதையாய் தலை துவட்டிக் கொண்டிருந்த அந்த கன்னிக்காட்சியை என் விழிகள் விரிய பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்....உன்னை இழுத்து அணைத்து உச்சி முகர்ந்து உனக்கான முதல் ஜடையை ஆசையாய் நான் பின்னிப் பார்க்கையில் ஆசையாய் தாயொருத்தி முதன் முதலாய் தன் குழந்தைக்கு முலை பொறுத்தி பாலூட்டும் சுகமொன்றை உணர்ந்தேன் என் மகளே...! உன் பிஞ்சு விரல்களில் நான் நகம் நறுக்கும் தருணங்களில் எல்...

மகள்...!

காற்றில் பறக்கும் பட்டம் போல நகர்ந்த வாழ்வின் பரிணாமங்களை மொத்தமாய் மாற்றிப் போட்டவள் அவள்.....!!!!!!! என் தெளியாத நினைவுகளை தெளியவைக்கும் வினையூக்கியாய் மொத்த வாழ்வையும் செரித்துப் போட ஜனித்து வந்தவளை வாரிசென்றும், மகளென்றும் வாழ்க்கை சொன்னாலும்..... எனக்கு எப்போதுமே ஒரு குழந்தையாய் அவளைப் பார்க்கத் தோன்றியது இல்லை..... வாழ்க்கை என்னை படமாக வரைந்து அதை அரைகுறையாய் நிறுத்தி வைத்திருந்த பொழுதில் அதை பூரணமாக்க இறைவன் அனுப்பி வைத்த தூரிகை அவள்....! அவள் கேள்விகளுக்கு பதில் அளிப்பதை விட கேள்வியின் ஆழங்களில் சிக்கிக் கொண்டு மேலே வர முடியாமல் நான் போராடிய தருணங்கள்தான் அதிகம்..... இரவும் பகலும் ஏன் வரவேண்டும்....? மேகங்கள் கொஞ்சம் தாழத்தான் பறந்தால் என்ன? நாங்களும் விளையாடுவோமே... இறந்தால் நாம் எங்கு போவோம்..... இறந்துதான் போவோம் என்றால் ஏன் டாடி பிறக்க வேண்டும்? கடவுள் இருக்கிறது என்றால் ஏன் டாடி யாரும் பயப்படுவதில்லை.....? வயதுக்கு மீறிய கேள்விகளா? இல்லை.. இந்த வயதில் நாம் குறை அறிவோடு இருந்தோமா என்ற சந்தேகங்களை சர்வ சாதரணாமாய் விதைத்துக் கொண்டே விளையாடச் சென்று விடுவாள் அவள். இங்கே விளையா...

பப்பு....!

காலையிலிருந்து பப்புவிற்கு தலை சுற்றியது, வயிறு குலைந்தது, மயக்கம் வந்தது, ஒரு மாதிரி...சுழற்றி, சுழற்றி அடித்தது....என்ன ஆச்சுன்னு கேக்குறீங்களா? மேலே படிங்க....பாஸ்.... பப்புவுக்கு தினம் ஒரு பதிவு எழுதி போஸ்ட் பண்ணனும் அப்படி இப்படி ஏதேதோ எழுதி போஸ்ட் பண்ணி ஓட்டிக்கிட்டிருந்த அவனுக்கு அன்னிக்கு என்ன எழுதறதுன்னு தெரியல.....ஏதாச்சும் எழுதியாகணுமேன்னு ஒரே டென்சன்.. என்னமோ இவன் கூவி உலகம் விடியப் போறாப்புல ஒரு நினைப்பு..... சொக்கா........பதிவு எழுத ஒரு வலி சொல்ல மாட்டியான்னு கத்தாத குறைதான்....! தூங்கி எழுந்த உடனே அடிக்கிற அலாரத்தை ஆஃப் பண்ணும் போதே நினைச்சான்....அலாரம் டைம்பிக்ஸ் பத்தி எழுதலாமா.....காலையில எப்படி தொந்தரவு கொடுக்குதுன்னு.....ம்ம்ம் சரியா அது பத்தி ஒண்ணும் மேட்டர் கிடைக்காததால அத ஸ்கிப் பண்ணிட்டான்... குளிக்க பாத்ரூம் போனான்...பைப்புல தண்ணி வந்த வேகத்துல நினைச்சான்... சரி தண்ணீர் சேமிப்பை பத்தி எழுதலாமான்னு,,ம்ம்ம்ஹீம்...அது பத்தியும் ஒண்ணும் சரியா தோணலை....! சாப்பிடும் போது நினைச்சான்... இட்லிக்கு தொட்டுக்க ஏத்த சட்னின்னு ஒரு சமையல் குறிப்பாச்சும் போடுவமான்னு ... உடனே அவ...